Głosy z trasy

Wylądowaliśmy w Gando po jedenastej, a przedstawiciel wypożyczalni czekał już na parkingu z wydrukowanymi dokumentami. Dwadzieścia minut później byliśmy na GC-1, jadąc na południe.

Odebraliśmy samochód w Maspalomas czwartego dnia, a nie na lotnisku, co oszczędziło nam trzy dni płacenia za auto, które i tak stałoby pod apartamentem.

Małym manualnym autem pojechaliśmy GC-60 przez Fatagę do Tejedy. Wolno, stromo i warto każdego zakrętu. W dół silnik trzymał auto niemal bez użycia hamulców.

Puerto de Mogán jest zabudowane po zboczach doliny, a ulice są wąskie, więc cieszę się, że poprosiliśmy o automat. To parking przy hotelu sprawił, że trzymanie auta miało sens.

Kartę debetową przyjęto bez żadnych problemów, choć w punktach na terminalu mówiono nam, że to niemożliwe. Nic nie zostało zablokowane i nic potem nie pojawiło się na wyciągu.

Auta używaliśmy na północy wyspy, nie po mieście. Las Canteras i Vegueta można obejść pieszo; do Arucas i Teror już nie. Podziemny parking koło Triany okazał się prostym rozwiązaniem na noc.

Ze słonecznego południa wjechaliśmy w chmury przy Agaete i w godzinę wróciliśmy z powrotem w słońce. Paliwo było wyraźnie tańsze niż u nas w domu, o czym nikt nas wcześniej nie uprzedził.